Coen Vermeltfoort

Wielrenner Rabobankploeg Nederland

Coen Vermeltfoort in het kort

Voor Coen Vermeltfoort was het al een overwinning dat hij in 2010 weer op topniveau in de koers kon terugkeren. Voor de 22-jarige renner uit Schuinesloot was het seizoen 2008 als een droom geweest, met op het eind van dat jaar een terechte beloning in de vorm van de Gerrie Knetemann Trofee. Maar de beste belofte van 2008 kwam het jaar daarop van de hemel in de hel terecht toen bij hem na een tijdje sukkelen de Ziekte van Pfeiffer werd vastgesteld. Het was gelijk het einde van zijn seizoen en het vertraagde zijn overstap naar het Pro Team van Rabobank. In 2010 keerde hij bij de Continentals terug aan de top, culminerend in een tweede plaats in Olympia's Tour achter de oppermachtige Taylor Phinney.

• Nieuws 2012
• Belangrijkste uitslagen
• Programma 2012
• Biografie
• Gastenboek
• Nieuws 2011
  • Franco Belge 29sept. tot 2okt.
  • Omloop van het Houtland 21 sept.
  • Tour of Britain 11t/m 18sept.
  • GP Plouay en GP Geraardsbergen
  • Dutch food valley classic Veenendaal
  • Post Danmark rundt
  • Val Delta Tour en herstel polsbreuk
  • Tour de Rijke
  • Tour of California
  • Rund um Köln
  • De Scheldeprijs
  • Ronde van Vlaanderen
  • 3 daagse De Panne Koksijde
  • Dwars door Vlaanderen en E3prijs
  • Omloop het Nieuwsblad
  • Nokere Koerse en Handzame Classic
  • Volta ao Algarve
  • Challenge cyclista a Mallorca
  • Tour Down Under
• Programma 2011

Challenge cyclista a Mallorca

Challenge cyclista a Mallorca 

Afgelopen week heb ik 3 wedstrijden op Mallorca gereden, de eerste dag was een criterium van 116 kilometer over de boulevard van Palma. Voor de start was er nog even wat ophef over het gebruik van communicatie tijdens de wedstrijden. De UCI heeft dit afgeschaft voor alle wedstrijden behalve in de World Tour. De ploegen zijn het hier niet mee eens dus om een statement te maken stonden alle ploegen met communicatie aan de start. De UCI ging daar niet mee akkoord en na overleg tussen ploegleiders, organisatie en UCI werd de wedstrijd verreden met oortjes maar zonder de UCI. Onder de voorwaarde dat er de rest van de week zonder oortjes zou worden gereden. Het wedstrijd verloop was erg saai, in de eerste kilometer reed er een kopgroep weg waarna de sprintersploegen de voorsprong controleerden en in de finale de kopgroep terug haalde. Wij hadden met Freire ook iemand voor de sprint dus in de finale probeerden we hem zo goed mogelijk bij te staan. Samen met Tom Leezer trok ik de sprint aan maar helaas raakte Freire het wiel van Leezer kwijt.

De tweede dag was ook redelijk vlak dus ook dat zou een massasprint worden. Opnieuw probeerden we Freire in goede positie te brengen voor de sprint, maar de finale was nogal chaotisch waardoor het erg moeilijk was om de controle te behouden en Freire raakte in de laatste kilometer ingesloten waardoor hij niet meer kon sprinten.

Het waren 5 losse wedstrijden en omdat er genoeg renners waren had ik de derde en vierde dag geen wedstrijd zodat ik nog wat kon trainen. De laatste dag reed ik wel weer, Dit was een erg lastige rit met 5 beklimmingen erin, dus ook veel afdalingen. Grote stukken van de afdalingen liggen de hele dag in de schaduw waardoor de weg vaak nat en erg glad kan zijn. 10 kilometer voor de bevoorrading was er een grote valpartij met 5 renners van ons erbij. Ook Freire lag erbij dus samen met Jos Van Emden heb ik op hem gewacht om hem weer terug te brengen naar het peloton, toen dat lukte werden Jos en ik helaas wel gelost. Freire werd nog wel tweede in de rit dus dat maakte ons werk wel nuttig.